Het recht op kwetsen, moet je alles kunnen zeggen?

Standaard

Om de vraag maar meteen te beantwoorden: “Ja, je alles moet kunnen zeggen.” Je moet God kunnen beschrijven als een ezel die je van achteren bezit. Je moet Mohammed met een bomtulband kunnen afbeelden, of bombarderen tot hoofdredacteur van je weekblad, zoals Charlie Hebdo dat onlangs deed. Met een cartoon op de voorpagina. Dat is vrijheid van meningsuiting. Een in de meeste westerse landen onvervreemdbaar, wettelijk vastgelegd recht. Niet aan tornen. Punt.

Zo, dat we het daar over eens zijn. Nu de volgende vraag. Moet je ook alles wíllen zeggen? Is het verstandig om in alle omstandigheden te zeggen wat je vindt? Of is het soms beter je, uhm, discretionaire bevoegdheid te gebruiken om juist áf te zien van de ruimte die de wet je toestaat?

Elk kind leert al snel dat de reële verhoudingen in een bepaalde situatie soms aanleiding kunnen zijn om iets maar liever niet te zeggen. Een leraar ten overstaan van de hele klas een domme prutser noemen is niet erg slim. En ik moet de eerste linkse idealist nog tegen komen die in een café vol rechtsextremisten luidop durft te roepen dat Wilders een fascist is. Je hoeft je mening niet aan te passen om te weten dat er omstandigheden zijn waarin je die beter niet kunt uiten. Dit soort beslissingen maken we elke dag, bijna ongemerkt. Kwestie van gezond verstand.

Er zijn mensen die met gevaar voor eigen leven blijven zeggen wat ze willen. Dat zijn de mensen die door extremistische regimes zonder vorm van proces opgesloten en gemarteld worden, of erger. Helden. Maar moet je per se een held willen zijn? Is het altijd nodig te provoceren? Is het soms niet beter het recht te gebruiken om juist níet te zeggen wat je vindt? Of om je mening in een vorm te gieten die minder risico op een heftige reactie oplevert?

Bij PowNews vonden ze van wel. Ze besloten een bij Gregorius Nekschot bestelde anti-islam-cartoon alleen vluchtig, als werk in wording, te tonen. Zo te zien refereert de cartoon aan het beruchte ezelverhaal, eerder aanleiding om Gerard Reve aan te klagen voor godslastering. Nu ging het echter niet om de westerse God, maar om Mohammed. Volgens Dominique Weessie is besloten de bestelde en voltooide cartoon toch maar niet te gebruiken, omdat hij bang zou zijn voor geweld tegen hemzelf en zijn gezin.

Een moedig besluit, waarmee duidelijk wordt dat zelfs het soms wel erg puberale PowNews in staat is over de eigen schaduw heen te stappen en voor de verandering eens bewust te kiezen voor niet-kwetsen. Zouden ze nu toch de jaren des onderscheids hebben bereikt?

De mening van Frontaalnaakt
De mening van Geen Stijl
De mening van de Jaap (Remy van der Meer)
Het nieuws-item en de mening van de Powned-kijkers (reacties)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s