Graailes van de Nederlandse Bank

Standaard

In het onvolprezen Psychologie Magazine las ik over een onderzoek van de Vrije Universiteit in Amsterdam met de titel: “Breaking the rules to rise to power.” Thema: onaangepast gedrag geeft status. Het blijkt dat mensen die fatsoensregels overtreden als machtiger worden gezien dan mensen die zich keurig gedragen. Dat is niet zo mooi, want uit eerder onderzoek bleek al dat machtige mensen zich gemiddeld onfatsoenlijker gedragen. Ze nemen bepaalde vrijheden die anderen zich niet durven veroorloven. Zo interrumperen ze vaker en pakken in een experiment onevenredig veel koekjes uit de gemeenschappelijke trommel. Er ontstaat dus een vicieuze cirkel: mensen met macht worden lomper en krijgen daardoor meer status en dus nóg meer macht om zich nóg lomper te gedragen. En niemand durft wat te zeggen. Ook de fine fleur van de Nederlandse financiële wereld weet wel wanten met ongeremd gedrag. Dit uit zich bijvoorbeeld in graaien. Niet naar koekjes, maar naar bonussen en extraatjes.

Vliegticket van € 13.000,-
Onlangs werd het declaratiegedrag van de directie der Nederlandsche Bank openbaar. Stuitend. Een first class vliegticket naar Japan voor president Nout Wellink: € 13.000,- (u en ik vliegen vanaf €800). Één directielid dat in een jaar € 20.000 aan cursussen declareert. En een totaal van €17.000 per jaar aan maaltijden. Niet eens zo heel duur, als je kijkt naar het menu. Waar de meeste mensen boterhammen meenemen, eet de directie van de Nederlandsche Bank doordeweeks een salade van hazenrugfilet op roergebakken notensla, op de huid gebakken roodbaarsfilet met een botersausje en – als toetje – tartaar van mango met hangop van citroen. Met natuurlijk een volwassen fles wijn. Da’s lekker lunchen. Van onze belastingcenten!

Heel gewoon
Kennelijk vinden de machtige bankgraaiers dit allemaal heel gewoon. Ze zijn vergeten dat het ónze koektrommel is waar ze met hun vette vingers in rondgraaien. Je zou als burger bijna in de verleiding komen om het gedrag van deze machtigen der aarde te imiteren. De macht terug te grijpen. Doen wat je anders nooit zou doen. De inkomsten van een bijbaantje slechts gedeeltelijk opgeven, een familie-etentje opvoeren als zakendiner, gitaarlessen laten factureren als ‘professional coaching’, expres niet gaan samenwonen om twee bijstanduitkeringen te behouden en in de tram stiekem een halte wachten met inchecken om nét een gratis zone mee te pikken.

Of ga ik nou te ver?

 

——————–

Dit artikel verscheen eerder op het blog van Eyeopen.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s