Negen nuttige punten voor succes als nieuwe hufter

Standaard

Online zinloos geweld is mieters, onwijs gaaf, poep lauw, de bom en chitty-chitty-bang-boem, of hoe dat tegenwoordig ook heet. Iedereen wil hufter zijn. Lekker veilig vanachter je PC willekeurige netgebruikers schofferen. Gewoon, omdat het kan. Nu moet je natuurlijk wél oppassen dat je jezelf niet in de vingers snijdt, als startend huftertje. Het is pijnlijk als je slachtoffer verbaal begaafd blijkt te zijn en goede argumenten heeft. Voor je het weet staat er #fail of –1 bij je naam. Om dat te voorkomen, hier wat nuttige tips voor succesvol hufterschap.

1 Speel columnistje

Cover your ass. Formuleer je beledigingen omzichtig. Zeg bijvoorbeeld niet: “Harry is een oplichter” maar “Ik ben het eens met mensen die Harry een oplichter noemen”. Als iemand je ter verantwoording roept, verschuil je dan achter het publiek belang of de vrijheid van meningsuiting van de columnist. Of zeg dat je slechts andermans mening citeerde. Of dat het ging om ironie en dat je dus juist het omgekeerde bedoelde van hetgeen je beweerde. Jij mag dat, want je schrijft op Internet, waar niet dezelfde regels gelden als in de echte wereld.

2 Misbruik persoonlijke details

Is iemand het niet met je eens, check zijn achtergrond, zodat je hem makkelijker kunt diskwalificeren. Door op de man te spelen, voorkom je dat je op argumenten in moet gaan.
• Geboren vóór 1955? Babyboomer.
• Ambtenaar? Paarse broek / subsidieruif
• Televisiemaker? Linkse kerk / subsidieruif
• Journalist? Lakei van het grootkapitaal.
• ZZP’er? Klungelaar die slechte kwaliteit levert.

Kun je niks belastends vinden, verzin gewoon wat. Wat kunnen ze je maken? Gebruik bij voorkeur de volle naam van degene die je aanvalt, als het kan in combinatie met de naam van zijn werkgever, zodat de schade via Google het grootst is. In 95% van de gevallen kiest je opponent eieren voor zijn geld en blijft hij in het vervolg uit je buurt. En mocht iemand je tóch ter verantwoording roepen voor eventueel al te smadelijke en beschadigende teksten… zie punt 1.

3 Beledig wie je wilt, hoe je wilt

Als groot voorstander van de vrijheid van meningsuiting is het jouw volste recht iedereen te beledigen. Noem je tegenstanders rifaap, geiteneuker, moslimbaard, fatsoensfascist, crimineel, haatzaaier, babyboomer, knettergek, paarse broek, NSB’er, moraalradicaal, kinderverkrachter, Himmler… alle diskwalificaties, Godwins en vergelijkingen zijn toegestaan. Bovendien… als iemand een proces tegen je begint om jouw ongebreidelde vrijheid van meningssuiting te beknotten, is dat goud voor de bezoekcijfers van je blog!

4 Tegengas? Dreig met de rechter

Omgekeerd, zodra iemand jou ook maar het miste of geringste in de weg legt en/of je beledigt, schiet je meteen in de slachtofferrol en dreig je op hoge toon met gerechtelijke stappen. Schrijft iemand meer dan twee keer iets naars over je? Beweer op hoge toon dat het een smerige stalker betreft die geobsedeerd bezig is jou kapot te maken. Laat doorschemeren dat je – in overleg met je advocaat – bezig bent met een aangifte.

5 Schakel je maten in

Nooit in je eentje het debat aan gaan. Trommel liever al je vriendjes op om je opponent kapot te bloggen en te tweeten. Ook de vaste – vaak anonieme – reageerders op je blog weten al gauw wat er van ze verwacht wordt wanneer je ze een kleine verbale voorzet geeft. Als je dit een beetje handig aanpakt, hoef je zelf je handen niet meer vuil te maken. Jij hebt immers niks vervelends gezegd?

6 Sluit je af van elke kritiek

Een eigen weblog is sowieso een fantastische plek om vijanden aan te pakken. Gaat iemand met je in discussie, dan kun je al je huftertruuks op hem loslaten: hem tot bloedens toe vernederen, op de man spelen en hem persoonlijk en professioneel zwart maken. Blijft hij desondanks koel steekhoudende argumenten naar voren brengen en dreig je de discussie te verliezen? De edit-knop en IP-ban zijn je beste vrienden. Als je dit consequent vol houdt, blijven op je blog alleen bezoekers over die het altijd met je eens zijn. Een warm bad met nooit een kouwe douche.

7 Nooit wederhoor geven

Mocht je iemand voorgoed willen bannen, gebruik dan het argument: ‘Dit is MIJN blog, ik doe wat ik wil. Ga je vrijheid van meningsuiting maar elders botvieren.’ En als ze inderdaad een eigen blog hebben of starten, plaats dan nóóit een link naar die site. Dit om te voorkomen dat iemand kennis neemt van hun argumenten. Sta ook je eigen reageerders niet toe in jouw kolommen naar de tegenstanders te linken, te verwijzen of zelfs maar hun naam te noemen. Zo voorkom je dat het debat op een open dialoog gaat lijken, waarbij jou onwrikbare gelijk aan het wankelen zou kunnen raken.

8 Consolideer je macht met zwakkeren

Komen er kritikasters op je blog die minder verbaal begaafd zijn, dan ban je die natuurlijk juist niet. Je laat ze telkens weer hun in beroerd Nederlands geformuleerde onzin, zwakke argumenten en drogredenen uitkramen, zodat je lekker kunt scoren door ze te kakken te zetten met kekke repliekjes.

9 Mijd live-optredens

Achter je toetsenbord ben je een echte held, een reus, ongenaakbaar en gevat. Maar in het echt valt dat behoorlijk tegen. Ga dus nooit naar een plek waar live gediscussieerd wordt, waar je kritische vragen krijgt en alert moet reageren en ook nog tegelijk ontspannen een glaasje water moet drinken terwijl het zweet je in rivieren over de rug loopt. Niet doen. Je reputatie staat op het spel!

Dit artikel werd eerder gepubliceerd op de website ‘Nieuwe Hufters‘.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s