Maandelijks archief: april 2013

Is dom en sceptisch rechts fout na de oorlog?

Standaard

We staan op een cruciaal punt in de geschiedenis van de mensheid. Aan de ene kant is er ruimte voor optimisme. De wetenschappelijke ontwikkeling gaat razendsnel en we kunnen verwachten of in ieder geval hopen dat voor veel van de huidige problemen een oplossing bedacht zal worden. Zo verwacht Peter Diamandis dat er door de exponentiële rendementsverbetering van zonnecellen over 20 jaar bijna gratis (zonne)energie voor iedereen zal zijn. Aan de andere kant ligt de ontwikkeling van die oplossing wel aan de keuzes die we nú maken. Een belangrijk obstakel daarbij is sceptisch rechts. Lees de rest van dit bericht

Waarom niet de ‘corporate killers’ voor het gerecht gedaagd?

Standaard

In het artikel ‘We worden genaaid‘ geef ik met wat voorbeelden aan hoe bedrijven in verschillende sectoren van industrie en dienstverlening de politiek beïnvloeden en consumenten manipuleren om maar zo veel mogelijk winst te kunnen blijven maken. Ongeacht de schade die ze daarbij aanrichten. Aan het eind van dit stuk concludeer ik mismoedig dat het allemaal heel erg is, maar dat je als individuele consument weinig kunt doen tegen het misbruik. De bedrijven in kwestie zijn vaak multinationals met ontzettend veel geld:  te groot, te machtig en te rijk om aan te pakken. Bovendien is er niet echt één schuldige voor de malversaties aan te wijzen. Als dit soort bedrijven met concurrenten prijsafspraken maken, onderzoeken laten vervalsen of de beslissing nemen om de levensduur van hun producten te beperken, wie is daarvoor dan verantwoordelijk?

Volgens mij moet juist dát veranderen. De anonimiteit van grote ondernemingen lijkt op die van reaguurders op internet. Ze kunnen alles flikken, want er is geen enkele manier om ze aan te pakken. Of ze hem nou wel of niet verdiend hebben, ze pakken hun jaarlijkse bonus en laten zich niks gelegen liggen aan de slachtoffers.

Ja, want vergis je niet, er zijn slachtoffers. Duidelijk aanwijsbare, zoals Lees de rest van dit bericht

We worden genaaid

Standaard

Toen ik in de jaren ’80 in San Diego als verkoper bij Stanley Dodge Superdealer werkte, hield de sales manager elke maandagochtend een peptalk. En elke week weer legde hij uit dat elke klant die de dealership binnen kwam ons volgende salaris in zijn zak droeg. Het was onze taak dat er uit te kloppen. We moesten de klant voorover buigen en hem vervolgens zo diep en hard mogelijk naaien. “But”, zo was zijn uitsmijter, “use plenty of vaseline.” Wij moesten daar dan om lachen. Dus dat deden we. Elke week weer.

De zakenmentaliteit die uit dit voorbeeld spreekt, lijkt erg ouderwets. Maar wie om zich heen kijkt, de kranten leest en wat kritische weblogs volgt, kan niet anders dan constateren dan dat er niks veranderd is. Wij, consumenten, worden door veel ondernemingen gezien als productiemiddel en financier, als arbeidskracht én leverancier van inkomen. Zij zijn op aard om ons zo veel mogelijk geld uit de zak te kloppen. Om ons zo diep en zo hard mogelijk Lees de rest van dit bericht