Er is een pilletje tegen verslaving, maar de dokter schrijft het niet voor.

Standaard

Ik schreef al eerder een stuk over de manieren waarop het bedrijfsleven ondersteund door de overheid consumenten systematisch naait. Alles draait om winst, ongeacht de consequenties. Daarom worden er bijvoorbeeld geen medicijnen ontwikkeld voor zeldzame ziekten. Die markt is gewoon te klein om de enorme kosten voor onderzoek en testen te kunnen terugverdienen. Soms zijn de gevolgen van dat streven naar winst  wel bijzonder schrijnend. Zo is er een medicijn tegen alle soorten van verslaving dat aantoonbaar werkt bij ten minste 60% van de patiënten, maar dat desondanks niet op recept verkrijgbaar is.

Medicijn tegen verslaving?
Yep. Of je nu verslaafd bent aan alcohol, cannabis, gokken, roken of shoppen, Baclofen helpt. Het is een spierverslapper, die al jaren succesvol en veilig werkt tegen spastische aanvallen en spierspanningen. Een Franse cardioloog, Olivier Ameisen,  ontdekte dat het ook zijn zucht naar alcohol wegnam. Ameisen, zwaar alcoholist, gebruikte zichzelf als proefpersoon. En inderdaad, na het steeds verder verhogen van de dosis Baclofen, verdween zijn ‘dorst’. Hij kon zonder problemen stoppen met drinken. Sterker, na langdurig gebruik van Baclofen bleek hij zelfs gewoon af en toe een wijntje te kunnen drinken zonder terug te vallen in zijn oude verslaving.

Waarom gebruikt niet iedere verslaafde het?
Je zou denken: “Eureka! Voorschrijven die hap!” Verslaving is een enorm maatschappelijk probleem dat – nog afgezien van het menselijk leed – ontzettend veel geld kost. Maar er is een addertje onder het gras. Baclofen is namelijk een bestaand medicijn waarvan het patent al jaren verlopen is. Het is bovendien heel goedkoop. Maar het is niet bedoeld als anti-verslavingsmiddel. Voor het mag worden toegelaten voor deze nieuwe toepassing, moet het uitgebreid getest worden. Alleen… wie betaalt die tests?

Bestaande belangen in de verslavingsindustrie
Er zijn al diverse onderzoeken gedaan, waaronder een test van twee jaar met 100 verslaafden van wie 62% ‘genezen’ werd. En momenteel loopt in het AMC ook een onderzoek. Maar al met al duurt het veel te lang. In een uitzending van EenVandaag in januari 2013 zei een woordvoerster van de Jellinek-kliniek dat ze Baclofen nog niet willen voorschrijven omdat nog niet officieel goedgekeurd is. Kijk, dan zit ik tegen de televisie te schreeuwen: “Mens! HET WERKT!” Noem mij cynisch, maar al die peuten, al die AAA-meetings (slagingskans 3%!), al die specialisten die met verslavingszorg en -preventie hun brood verdienen… die willen stiekem helemaal niet dat er een wondermiddel komt. Ga maar na: vaagt zo’n stom pilletje in één klap de helft van hun klantenbestand weg!

En de alcohollobby
Alcohol is een gif. Niemand vindt zijn eerste borrel lekker. Je lichaam moet er aan wennen en als je eenmaal gewend bent, is ontwennen heel lastig. Maar alcohol is ook handelswaar. Er wordt heel veel geld aan verdiend door de producenten en de overheid (accijns). Als we voor het gemak even van uitgaan dat 80% van de drankomzet wordt verkocht aan 20% van de drinkers – de (potentiële) alcoholisten – dan is meteen duidelijk dat ook de industrie en de overheid niet zit te wachten op een pil die de behoefte aan hun drug wegneemt.

Zelf actie ondernemen
Veel huisartsen zijn wel genegen om patiënten met een alcoholprobleem te helpen door Baclofen voor te schrijven. Zogenaamd tegen spierspanning. Zeker als je ze een verzameling onderzoeken presenteert die aantonen dat het werkt én amper risico oplevert. Onder goede begeleiding, met steeds hogere doses om aan het middel te wennen, kun je je zucht naar drank, drugs of sigaretten wegnemen. Het werkt niet bij iedereen, maar als ergens het cliché ‘baat het niet dan schaadt het niet’ van toepassing is, dan is het wel bij de behandeling van verslaving met Baclofen.

sitestat

Advertenties

»

    • Voor zover ik kan zien is het nog niet officieel goedgekeurd, al kunnen artsen het wel gewoon voorschrijven omdat het een bestaand medicijn is. Ik vermoed dat de industrie binnenkort wel met iets zal komen dat op dezelfde werking stoelt, maar wél patenteerbaar is, zodat ze er toch flink aan kunnen verdienen. Zo schrijft verslavingskliniek RoderSana in een nieuwsbrief over Baclofen:

      “Verslavingsarts bij RoderSana Rolf Swens: “Wij herkennen de
      positieve ervaringen met dit geneesmiddel. Zeker bij een bepaalde
      groep alcoholafhankelijken is het effect bemoedigend. In de media
      is echter een ander geneesmiddel genaamd Gabapentine (antiepilepticum)
      onbesproken gelaten.” Uit wetenschappelijk onderzoek
      door the Pearson Center for Alcoholism and Addiction Research blijkt
      dat Gabapentine zeer effectief zou kunnen zijn.”

      Met andere woorden, er zit iets nóg beters aan te komen, dus wacht maar even met dit wondermiddel.

      Bovendien zegt Swens: “Overigens is het toedienen van medicatie alleen niet afdoende om de ziekte te behandelen. Het is belangrijk dat een cliënt in alle gevallen multidisciplinair wordt behandeld”.

      Wat op basis van het onderzoek dat tot nu toe gedaan is, gewoon onzin genoemd mag worden. Die mensen kregen de pilletjes mee naar huis en moesten het verder maar uitzoeken. Maar goed, we moeten dus vooral óók de handel van de verslavingskliniek beschermen.

      • Hmmm … a.d.h.v. dat artikel vind ik het lastig te interpreteren in hoeverre dat geneesmiddel nou als zodanig is goedgekeurd c.q. toegelaten. M.i. is het feit dat het als alcoholverslaving als indicatie wordt vermeld op de officiële bijsluiter van Baclofen een signaal dat het als specifiek geneesmiddel voor die aandoening is goedgekeurd, maar dat is misschien een onterechte veronderstelling?
        Ik ben het ook zeker niet met je eens dat je (het onderzoek naar) Gabapentine zou moeten bestempelen als ‘er komt nog iets veel beters aan’. M.i. meer als: ‘Baclofen kan voor een grote groep uitkomst bieden, maar daarnaast onderzoeken we de effecten van Gabapentine’. Zeker zolang men nog niet weet waarop de werking berust, kan ik me enige terughoudendheid wel voorstellen, hoewel dat voor heel veel medicijnen nog wel opgaat. Vaak blijkt bij toeval dat een medicijn voor aandoening A ook een gunstige uitwerking heeft op aandoening B, zonder dat ooit precies duidelijk wordt waarom. Veel migrainepatiënten bv. slikken bij wijze van profylaxe betablokkers en/of anti-epileptica met redelijk succes, zonder dat tot nu toe exact kan worden verklaard waaróm het werkt.

  1. “Onder goede begeleiding, met steeds hogere doses om aan het middel te wennen, kun je je zucht naar drank, drugs of sigaretten wegnemen”
    Ik kan nergens begeleiding/ervaring vinden met het inzetten tegen rookverslaving. Dat zou ik graag willen. Weet iemand iets? mail me dan aub: mleijser@live.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s