Tagarchief: leermomentje

Marketingporn als springplank voor jonge, getalenteerde bloggers en online marketeers?

Standaard

Marketingporn.nl is opgericht om studenten aan de minor Online Marketing een podium te geven. Ze konden namelijk nergens anders hun stukken kwijt. Eerst zouden ze hun werk publiceren op de site van Marketingfacts. Die haakten af. Vervolgens vonden ze een plek op 42bis. Maar ook daar kregen ze al snel problemen door hun persoonlijke aanvallen op marketeers.

Volgens docent Robert Engel moet je namelijk naam maken door kritisch te zijn. Hij leert zijn studenten er één negatief punt uit te pikken en dat uit te vergroten. Dat zijn studenten met deze aanpak al gauw niet meer welkom waren op allerlei professionele sites, was een klein nadeel. Maar geen nood, Robert Engel begon gewoon zélf een blog, een vrijplaats waarop de studenten geheel ‘los’ zouden kunnen gaan. Wel anoniem, want je wilt later toch gevoed worden door de hand waar je nu in bijt. Zo ontstond Marketingporn.nl. De allereerste blog post (25/11/2012) is van initiatiefnemer Robert Engel zelf. In ‘We zijn er‘ schrijft die: Lees de rest van dit bericht

Advertenties

De ijle boemannen van Bert Brussen

Standaard
Plaster tweet: Klopt niet" op vraag of hij principieel interviews met DeJaap.nl weigert.

Plasterk: “Klopt niet.”

Bert, kerel, we moeten eens praten. Ga zitten en neem wat te drinken. Hier, een lekkere whisky. Steek een sigaartje op, als je wilt. Haal eens diep adem en sluit je ogen.

Luister. Het gaat niet goed met je, jongen. Sterker, het gaat mis. Ik lees je blog en maak me ongerust. Je begint waarachtig te geloven dat de hele wereld tegen je is. En dan vooral het gedeelte ter linkerzijde van de fatsoenskloof. Je schrijft dat zelfs je collega’s bij De volkskrant opdrachtgevers stiekem waarschuwen om jou vooral niet in te huren omdat je ‘fout’ zou zijn. En je denkt dat Ronald Plasterk principieel interviews met DeJaap weigert omdat jij, Bert Brussen, achter deze site zit.

Inmiddels heb je, zo begrijp ik, zelfs moeite om in slaap te komen omdat je gewoon wéét dat ergens iemand plannen smeedt om jou ten gronde te richten. Dit kan niet langer zo doorgaan.

Onder het artikel over je laffe backstabbing Volkskrantcollega’s schrijf je in de commentaren onder meer:
“De stalkers zijn inmiddels zo ver dat ze me ook mijn werk onmogelijk proberen te maken. Ze roepen openlijk opdrachtgevers op mij niet in te huren en zijn nu bezig met een website waarin ze al mijn privé-informatie publiceren, en niet alleen de mijne,
Lees de rest van dit bericht

Nieuw! Sadvertising!

Standaard

Sadvertising... Lipton Ice Tea adverteert tussen de hatelijke bagger van GeenStijl

Beste adverteerder,

Goed nieuws! Vanaf nu kunt u reclame maken op elke gewenste uiting van alledaags leed. Wat begon met een enkele commerciële uiting op het gipsbeen van Ski-fenomeen ‘Tomba la Bomba’ is nu uitgegroeid tot een bloedende industrie. Met sadvertising profiteert u volop van een van de sterkste emoties die de psychologie onderkent: leedvermaak. U scoort zeker vele duizenden hits van een gebiologeerd, veelal jong en welstandig publiek, dat op uw uiting klikt op een moment dat de ratio op een laag pitje staat. Profiteer nu van de succesvolle vermarkting van leed, pijn, schade en onfatsoen. Adverteer dáár waar uw doelgroep ondanks zichzelf Lees de rest van dit bericht

De hufter in de hunter

Standaard

In iedereen schuilt een hufter. De verleiding is soms groot om iemand een veeg uit de pan te geven. Dat is overigens niet erg. Je mag iemand best beledigen als die dat in jouw ogen verdient. Waarbij ik wél vind dat die belediging dan inhoudelijk to the point moet zijn. Soms is dat onderscheid lastig. Zelf ging ik gisteren in de fout tijdens Pauw en Witteman. Daar zat een in mijn ogen onaangename man, Cor Bosman van de PVV. Je weet wel, die man die Selçuk Öztürk, statenlid van de PvdA, een ‘stuk uitgekotst Halal-vlees’ had genoemd.

Ik plaatste tijdens de uitzending een aantal tweets. Zoals “Wat een aantrekkelijke vent, die bosman bij penw. sympathiek, open, eerlijk. Soort Emiel Roemer, maar dan anders.” en “Bosman, een heuse buurtsuperman! Kopstuk binnen de PVV.” Een stukje sarcasme naar de mensen toe. Moet kunnen. Maar daarna schreef ik:

Direct daarop kreeg ik commentaar van @douwemees (Niels van Lobberegt):

Ik sputterde nog wat tegen, weer ironisch, van dat het toch moet kunnen, vrijheid van meningsuiting en meer van dat soort standaard nieuwehufterexcuses. Maar Niels had beet en liet niet meer los.

Ik voelde eigenlijk meteen al dat hij gelijk had, maar was nog niet meteen bereid het toe te geven. Maar nu ik er nog eens over nagedacht heb, moet ik erkennen dat Niels gelijk heeft. Je kunt niet als moralist steeds weer hufters de maat nemen en dan zelf vervallen in dergelijke gratuite beledigingen. Want dat is het. De eerste twee tweets kunnen nog, omdat ze in ieder geval deels over de inhoud gaan. Die laatste was echter puur op het uiterlijk van Bosman gericht. En dat geeft inderdaad geen pas.

Dus, eerlijk is eerlijk, scherp gezien van Niels van Lobberegt en een leermomentje voor mij. Want, om met Freek de Jonge te spreken: “Ja, mensen, ik moet op mijn woorden passen. Maar… u moet nog veel beter op mijn woorden passen.”