Duurzame landbouw? Geef de boeren gratis geld!

Standaard

Bij het televisieprogramma ‘de Keuringsdienst van Waarde’ ging het over zuivel met het keurmerk ‘On the way to Planet Proof’. Daar zei een of andere natuur- of milieudeskundige dat als we echt planet proof willen boeren, we de veestapel drastisch moeten inperken. We hebben gewoon te veel koeien per hectare grasland, waardoor we bij moeten voeren met veevoer dat onder meer verbouwd wordt in Zuid-Amerika. Daarvoor worden dus bossen gekapt (en Amazonewoud afgefikt). Bovendien kost het vervoer ervan veel fossiele brandstof. Er kwam ook een biologische boer in beeld, die uitlegde dat hij zijn koeien elke dag op een ander veld zette, met een rotatie van zo’n 22 dagen, zodat het grasland kon herstellen (mede met behulp van de mest van de koeien) en dat je door die noodzakelijke rotatie eigenlijk alleen kunt kringloopboeren als je maximaal 1 koe per hectare of minimaal 1 hectare per koe hebt.

Een andere boer, geconfronteerd met die uitspraak, keek erg moeilijk. Hij had een paar jaar geleden een grote stal laten bouwen voor 150 koeien. Als hij daar de helft van moest weg doen, dan kreeg hij vast en zeker ruzie Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Dijkgraaf en Roos… twee grootste Jannen Lul van Nederland

Standaard

Niemand doet het, maar áls je mij zou vragen: “Wat is er mis met Nederland?”, dan is mijn antwoord: “Jan Roos, Jan Dijkgraaf, Wierd Duk en Thierry Baudet.” Natuurlijk zijn er nog wel meer voorbeelden van de malaise waarin ons land verkeert (Johan Derksen, iemand?), maar dit kwartet is toch wel hét symptoom van de nieuwe Hollandsche ziekte. Deze bange witte mannen zijn de blaasjes van ons herpes-virus, de pusbuil van onze infectie, de bruine stroom van onze buikloop. Lees de rest van dit bericht

13% van Nederland stemt voor fascist Thierry Baudet

Standaard

Baudet met Hitler-snorretje, helaas nét niet te zien op deze foto.

Thierry Baudet is een fascist, daar kunnen we niet omheen. In zijn netjes van tevoren uitgewerkte speech na zijn ‘overwinning’ mijmert hij openlijk over de goede oude tijden dat Nederland nog lekker blank was en de wereld overheerste.

“En zo staan we hier vanavond te midden van de brokstukken van wat ooit de grootste en mooiste beschaving was die de wereld ooit heeft gekend. Een beschaving die alle uithoeken van de wereld bestreek, die vol zelfvertrouwen was. Ons land maakt onderdeel uit van die beschavingsfamilie. Maar net als al die andere landen van onze boreale wereld, worden we kapotgemaakt door de mensen die ons juist zouden moeten beschermen.”

Hij droomt van een ‘boreale wereld’ waar de noorse, arische volkeren de baas zijn. Eerder zei hij al eens: ““Het allerbeste zou zijn als wij absolute heersers zijn.”  Baudet noemt rassentheorie (dat zwarte mensen van nature minder slim zijn dan witte mensen) een ‘wetenschappelijke discussie’. “We moeten het idee loslaten dat alle mensen helemaal hetzelfde zijn.” Met andere woorden, sommige rassen zijn ‘nu eenmaal’ beter dan andere.

Hij heeft het over de dreiging van een “homeopathische verdunning” van de ‘blanke’ Nederlandse bevolking als gevolg van de instroom van buitenlanders. Hij is tegen immigratie en het liefst wil hij dat Europa dominant blank blijft, zonder cultuurveranderingen.

Het is precies het verhaal dat de bange witte man graag hoort. Die vind ook dat mensen met een kleurtje of een rare religie vooral weg moeten blijven, geen politieke zeggenschap mogen krijgen, niet met hun dochters mogen vrijen, niet dezelfde baantjes mogen krijgen, geen gebruik mogen maken van de sociale voorzieningen en het liefst allemaal moeten oprotten. Die wil het ras zuiver houden, met de witte man aan het roer.

De witte man durft dit zelf allemaal niet hardop te zeggen, want het klinkt nogal fascistisch, met name omdat het fascistisch is. Maar dan komt Baudet. Die zegt het allemaal wél. In de krant, bij alle talkshows. Hij verkoopt zijn fascistische natte droom in hoogdravende zinnen, doorspekt met verwijzingen naar de mythologie, in het potjeslatijn van de politieke kwakzalver. Zijn boodschap en zijn plannen voor Nederland zijn duidelijk, maar door zijn warrige teksten is hij er lastig op aan te vallen.

Bovendien verwoordt hij de breed gedragen stemming van het gewone volk. Van gelijkgestemde bange witte mannelijke kiezers, die door de pers liever ‘bezorgde burgers’ worden genoemd. De andere partijen praten deze witte mannen naar de mond en durven Baudet niet aan te vallen op zijn fascistische gedachtengoed, om toch maar vooral geen kiezers te verliezen.

Maar laten we elkaar geen mietje noemen… Baudet is een fascist. Hij dient bestreden te worden met elk wettelijk middel dat ons ter beschikking staat.

De beste manier om Baudet (en Wilders trouwens ook) te bestrijden is door krachtige maatregelen te nemen tegen de uitzichtloosheid die sommige mensen kennelijk voelen. Door ze een écht links alternatief te bieden. Een socialistische partij die ongelijkheid aanpakt, zwakkeren en ouderen helpt met concrete maatregelen, de rijkdom eerlijker verdeelt en er tegelijk aan bijdraagt dat ook de wereld als geheel niet naar de kloten gaat. Dus: basisinkomen, radicaal inzetten op alternatieve energiebronnen, kappen met gifspuiten, nutteloos plastic verbieden en tegelijk een perspectief bieden aan iedereen in Nederland, ongeacht afkomst, kleur, geaardheid of politieke voorkeur.

Met uitzondering natuurlijk van fascisten als Thierry Baudet. Die moeten oprotten.

Verhaaltje tegen het slapen gaan

Standaard

In een kamer van een academisch ziekenhuis liggen twee patiënten. Een bejaarde man en een meisje van een jaar of 16. Ze hebben net slecht nieuws gehad. Ze lijden beide aan een ernstige immuunziekte met – volgens hun arts – zonder behandeling zo’n 75% kans op spontane genezing. De ziekte is nog niet zo lang bekend, maar tot nu toe stierf 25% van de patiënten met de aandoening binnen een jaar na diagnose. Wel bestaat sinds kort een behandeling die goed werkt. Helaas is die heel duur. Als de patiënt met 100% zekerheid wil overleven, kost dat minstens 100.000 euro.

Het meisje heeft de beslissing al genomen. “25% kans om te sterven is te veel risico. Ik heb nog een heel leven voor me. Al moet ik de rest van mijn leven op een houtje bijten, ik leen dat geld en laat me behandelen. Zo weet ik zeker dat ik overleef.”

De bejaarde naast haar twijfelt nog: “Ach, ik ben al zo oud. Mijn levensverwachting is sowieso al weinig rooskleurig. Ik zou mijn huis moeten verkopen en afstand moeten doen van veel luxe. Het risico is maar 25%, dus 75% kans dat ik dat geld voor niks uit geef. Bovendien sprak ik een kennis met veel verstand van ziekten, natuurgeneeswijzen en alternatieve medicijnen. Die vertelde me dat de gevaren van deze aandoening schromelijk worden overdreven. Allemaal bangmakerij. Dokters zitten in de zak van de farmaceutische industrie en willen gewoon die dure behandeling verkopen. Ik hou van mijn rijke leventje en zie dus af van behandeling. Zou jij ook moeten doen. Je laat je gewoon gek maken door die pillenschuivers!”

Het meisje hoorde de man aan en schudt haar hoofd: “Ik heb vertrouwen in de dokter. Hij heeft me de wetenschappelijke literatuur laten lezen. Er is op grote universiteiten serieus onderzoek gedaan naar onze aandoening, met publicaties in erkende wetenschappelijke tijdschriften. Ik snap dan ook niet waarom u zo laconiek reageert. U hebt misschien nog wel 20 of zelfs 30 jaar te leven. Waarom zou u dat risico nemen?”

De man lacht: “Wat ben jij toch naïef, met je ‘wetenschappelijke literatuur’. Wat weet jij nou van het leven? Ik heb heel wat meer jaartjes ervaring, jongedame. Neem nou maar van mij aan dat het risico veel minder groot is dan die dokters ons vertellen. Je laat je leiden door angst, niet door rationeel denken.”

Zij haalt haar schouders op, een verbeten trekje om de mond. “Al was het risico maar 10% of zelfs 1%! Ik wil weer gezond zijn, verliefd worden, kinderen krijgen, leven! Ik néém die behandeling, koste wat het kost.”

Een verpleger komt binnen met het eten. Er wordt verder niet meer gesproken die avond.

#klimaatspijbelen

Het Nederland van Jenny Douwes en Wierd Duk is niet mijn Nederland.

Standaard

Ik volg het nieuws iets minder dan een paar jaar geleden, en zie Pauw al helemaal zelden wegens verregaande saaiheid, maar heb na alle ophef op twitter toch maar eens op ‘Uitzending Gemist’ gekeken.
En nu denk ik:

“Wacht even. Is dit Nederland? Verzocht Twan Huijs op de Nederlandse TV een opruier en wetsovertreedster nederig of haar officieel uitgenodigde slachtoffer misschien toch alsjeblief heel even aan de discussietafel mocht komen zitten? Waren er aan die tafel wel vanaf het begin een ‘journalist’ en een advocaat welkom die de dader mochten ondersteunen en alle ruimte kregen om het slachtoffer weg te zetten als gevaarlijke relschopper die het op onschuldige kinderen gemunt heeft? Greep de discussieleider niet in toen dader, advocaat en ‘journalist’ probeerden af te leiden van het onderwerp (de rechtszaak en stevige aanklacht en eis tegen de dader), het slachtoffer bestookten met stropopargumenten en hem zelfs voor terrorist uitmaakten? En mocht na de discussie de dader aan tafel blijven terwijl het slachtoffer weer in het publiek moest gaan zitten? En dit alles in een discussie over een groep nazifriezen die een nelweg blokkeerden om vreedzame demonstranten hun democratische recht te onthouden? Een groep doorgesnoven halve garen die daartoe waren opgestookt door de dader die smalend mocht blijven neerkijkend op haar slachtoffer?”

En ik denk: “Waren wij in Nederland niet ooit beter dan dit?”

En dan het slachtoffer… die vermeende ’terrorist’ die ondanks alle leugens beleefd en vriendelijk bleef. Die niet met de vuist op tafel sloeg en die de ‘journalist’ niet voor telegraafnazi uitschold. Die zich liet vernederen door het ultrarechtse uitschot, zonder van Twan Huijs te eisen dat hij aan tafel mocht zitten bij de discussie waar hij nota bene als slachtoffer voor was uitgenodigd. Je moet het maar kunnen.

Het meest heb ik me geërgerd aan de ‘journalist’. Wierd Duk is een soort Bert Brussen 2.0. Minstens zo hooghartig en even leugenachtig en hypocriet. Hij verdraait ongegeneerd de waarheid en maakt zijn tegenstanders zwart om de discussie te winnen. En zodra hij ondanks het vals spelen lijkt te verliezen, schakelt hij zijn trollenleger in om zijn opponent met een vloedgolf van beledigingen monddood te maken.

Dan had ik nog liever Brussen, die tenminste gewoon recht-toe recht-aan hyperbolisch beledigend werd, in plaats van het schijnheilige gesmiespel van deze journalistieke rioolrat die zijn ziekmakende werk verricht vanonder een stinkend vernisje van geaffecteerde minzaamheid.

Ik stel voor dat iedereen met een béétje fatsoen in zijn donder nu onverwijld Jerry Afriyie gaat steunen. En bedenk, mensen, zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Jerry doet het niet, maar fascisten voor hun bek slaan mág gewoon, dan worden we misschien toch ooit weer beter.

Ja, racisme, maar… NEE, godverdomme!

Standaard

Ik krijg in discussies over de walgelijke racistische bagger die mensen als Sylvana Simons, Humberto Tan en Jerry Luther Affrye over zich heen krijgen steeds de reactie: “Ja, maar ze hebben zelf ook…” of “Hadden ze maar niet…” en dan volgt iets over grote mond, brutaal, hysterisch, de confrontatie opzoeken, aandacht vragen, kinderfeest verstoren, onze tradities.

In het begin ging ik hier nog serieus op in.
Maar nu zeg ik: “NEE! NEE godverdomme! Er is geen enkel excuus voor racisme.”